Focus en joy zijn geen tegenpolen

Waarom focus en joy geen luxe zijn, maar randvoorwaarden

Het nieuwe jaar begint vaak met plannen. 

Meer focus. Meer richting. Meer structuur.

En ergens tussendoor hopen we ook dat het leuk blijft.

Ik merk dat ik daar dit jaar anders naar kijk.

Afgelopen tijd voelde als balanceren.

Tussen ideeën en uitvoering.

Tussen maken en kiezen.

Tussen willen groeien en niet willen verharden.

En juist daarin werd iets helder: focus en joy staan niet tegenover elkaar.

Ze maken elkaar mogelijk.

Focus is niet minder doen. Het is kiezen.

In mijn werk zie ik het vaak gebeuren in organisaties.

Er is geen gebrek aan energie, maar aan helderheid.

Geen gebrek aan ideeën, maar aan context.

Geen gebrek aan inzet, maar aan richting.

Teams raken niet moe van inhoud.

Ze raken moe van ruis.

Te veel boodschappen.

Te veel kanalen.

Te veel tegelijk belangrijk.

Focus is dan geen strak keurslijf.

Het is een vorm van zorg.

Voor mensen.

Voor aandacht.

Voor wat je wilt laten landen.

Joy ontstaat niet door loslaten, maar door betekenis

Plezier op het werk zit voor mij niet in oppervlakkigheid.

Niet in “het gezellig houden”.

Maar in momenten waarop iets klopt.

Wanneer iemand snapt waarom iets wordt gevraagd.

Wanneer een verhaal raakt, omdat het echt is.

Wanneer een team zichzelf herkent in wat er wordt gedeeld.

Dat is geen toeval.

Dat ontstaat als mensen zich verbonden voelen met het verhaal waar ze onderdeel van zijn.

En precies daar raken focus en joy elkaar.

Ik zie het bij mezelf & bij teams

Ik merk het ook bij mezelf.

Op dagen dat alles ‘kan’, voel ik onrust.

Op dagen dat ik weet waar ik wel en niet voor ga, ontstaat ruimte.

Dan wordt het lichter. Rustiger. Leuker.

En ik herken datzelfde in gesprekken met teams.

Niet de drukte is het probleem, maar het ontbreken van richting.

Zodra helder wordt wat ertoe doet. En wat even niet. 

Ontstaat ontspanning. En vaak ook energie.

Waarom dit raakt aan interne communicatie

Bij TTIN werken we veel met interne communicatie, podcasts en verhalen binnen organisaties.

Niet omdat audio “hip” is, maar omdat luisteren iets doet wat zenden niet kan.

Een goed verhaal geeft context.

Een stem geeft nuance.

Een gesprek geeft richting.

Of het nu gaat om onboarding, werkcultuur, leren of samenwerking, mensen haken niet aan op informatie, maar op betekenis.

Als interne communicatie helder is, ontstaat rust.

En in die rust komt ruimte voor nieuwsgierigheid, betrokkenheid en ja… JOY.

Dit jaar wil ik het anders doen

Niet alles tegelijk.

Niet alles uitleggen.

Niet overal op reageren.

Wel scherper kiezen.

Wel ruimte laten.

Wel blijven luisteren.

Voor TTIN betekent dat:

blijven bouwen aan formats die mensen helpen zichzelf te horen en elkaar beter te begrijpen.

Niet door perfectie, maar door echtheid.

En voor mij persoonlijk betekent het ook iets.

Meer mijn stem laten horen.

Meer delen van wat ik zie, voel en leer.

Niet omdat het af is, maar omdat het klopt.

Tot slot

Misschien begint focus niet bij plannen,

maar bij durven laten.

Laten wat ruis is.

Laten wat niet past.

Laten wat afleidt van de bedoeling.

En misschien ontstaat joy niet door meer vrijheid,

maar door duidelijkheid.

Dat is in ieder geval hoe ik dit jaar instap.

Met aandacht.

Met nieuwsgierigheid.

En met het vertrouwen dat focus en plezier samen veel meer ruimte maken dan ze ooit wegnemen.